Strona główna

Współczesna literatura anglojęzyczna w Polsce.

2–3 kwietnia 2020

 

 

Wydział Filologiczny Uniwersytetu Łódzkiego
ul. Pomorska 171/173
91-236 Łódź

 

Krytyka literatury anglojęzycznej, zwłaszcza powieści, zwraca uwagę na wzmagające się trendy eksperymentatorskie, których owoce coraz częściej pojawiają się nakładem nie tylko niszowych wydawnictw, ale też oficyn pokroju Bloomsbury, Picador czy Jonathan Cape. Choć powieść eksperymentalna nigdy impetu nie wytraciła, to w ostatnich latach awangarda nie tylko liczbami stoi, uznaniem bowiem cieszą się pisarze otwarcie odwołujący się do eksperymentatorów doby modernizmu: Eimear MacBride pisze A girl is a half-formed thing (2013) nawiązując do Portretu artysty w wieku młodzieńczym Joyce’a, w The butt (2008) Will Self w obszernych passusach odwołuje do Jądra ciemności Conrada, nawet znany z dość tradycyjnych satyr Howard Jacobson ogłasza postapokaliptyczną powieść J (2014) formą przypominającą Manhattan Transfer dos Passosa, a klimatem Proces Kafki. To tylko garstka pisarzy pełnymi garściami czerpiących z wczesnodwudziestowiecznej awangardy. Co ciekawe, wydaje się, że w pewnym sensie proza dogania tu poezję, która eksperymentem karmi się nieustannie. Zarówno w Wielkiej Brytanii, Irlandii, jak i w Stanach Zjednoczonych i na antypodach do grona najważniejszych poetów zaliczają się twórcy nieustannie szukający nowych dróg wyrazu: od Dona Pattersona począwszy, przez Paula Muldoona, aż po niedawno zmarłego Johna Ashbery’ego; do poetyckiego mainstreamu należą autorzy chętnie sięgający po zabiegi językowe spod znaku surrealizmu czy futuryzmu. Odrzucenie składni na rzecz parataksy i krytyczne podejście do tradycji cechują nie tylko radykalnych eksperymentatorów, ale też poetów zaliczanych do współczesnego kanonu, jak wspomniany Muldoon, Charles Bernstein, Rae Armantrout albo Denise Riley.

Biorąc pod uwagę powyżej zarysowany trend, namysłu wymaga sytuacja na polskim rynku literatury anglojęzycznej, bo o ile poezja eksperymentalna stanowi oś polskojęzycznej oferty – przetłumaczeni ostatnio byli zarówno Armantrout, Riley, jak i Ron Padgett, Ashbery (obszernie), Elizabeth Bishop, Jorie Graham czy Peter Gizzi – obecność prozy awangardowej wydaje się śladowa. Brak Selfa, tylko Resztki (2005, pol. 2015) Toma McCarthy’ego, ogrom amerykańskiej awangardy znacznie ograniczony. Wydaje się wobec tego zasadnym pytanie o miejsce awangardowej literatury anglojęzycznej w Polsce. Jeśli poeci eksperymentalni cieszą się względną popularnością, dlaczego powieściopisarze wydają się mniej atrakcyjni dla polskich czytelników i wydawców? Ale też, czy tak zarysowany krajobraz jest rzeczywiście aktualny? Jakie pozycje literatury anglojęzycznej wydaje się w Polsce? Co się czyta? O czym dyskutuje? Jakie czynniki warunkują najnowsze trendy wydawnicze w obrębie literatury anglojęzycznej? Z drugiej strony, chcemy zastanowić się również, w jaki sposób, i czy w ogóle, zjawisko eksperymentu w literaturze anglosaskiej rezonuje z polskimi pisarzami i poetami. Czy widać inspiracje, oddźwięki, estetyczne i formalne nawiązania do twórców anglojęzycznych? Wreszcie, jak kształtuje się polski odbiór krytyczny tamtejszej literatury?

 

Głównymi obszarami zainteresowania konferencji będą więc:

  • Obecność anglojęzycznej literatury eksperymentalnej: kwestie przekładu, krytyki, recepcji, ale też promocji oraz oddźwięków w innych przestrzeniach kultury: teatrze, festiwalach, spotkaniach autorskich.
  • Wpływ bądź też mniej lub bardziej oczywiste powiązania między twórcami anglojęzycznymi a rodzimymi.

 

Mamy przyjemność poinformować, że wygłosić wykłady plenarne zgodziły się

  • dr hab. Julia Fiedorczuk
  • dr hab. Ewa Rajewska

 

Językiem konferencji będzie polski.

 

Prosimy o nadsyłanie abstraktów (do 200 słów) na adres litanglo2020@gmail.com do dnia 10 lutego 2020.

 

Opłata konferencyjna wynosi 350 zł. i obejmuje: materiały konferencyjne, przerwy kawowe i obiady. Opłata konferencyjna nie pokrywa kosztów zakwaterowania.